• در خاطره‌ی درخت – عکس های عباس مخبر
  • ۰۹ مهر ۱۳۹۵ لغایت ۱۴ مهر ۱۳۹۵
  • poster-new600

    درختان شعرهایی هستند که زمین بر آسمان می نویسد
    (خلیل جبران)
    گمان نمی کردم روزی عکس هایم را در نمایشگاهی به تماشا بگذارم. ماجرا خیلی ساده آغاز شد: شباهت حیرت انگیز ساقه ها و شاخه های بعضی درختان به اندام های انسان ، توجهم را جلب و مجذوبم کرد. این شباهت، برای ذهن آشنا با اسطوره، تخیل را به پرواز در می آورد و به افق های دوردست و درهم تنیده ی سرنوشت درخت و بشر می برد. در اسطوره ها به کرات، انسان ها، به خصوص زنان، به درخت بدل شده اند تا از گزند روزگار در امان بمانند، و نیز به دفعات انسان ها از درخت زاده شده اند. زندگی در گهواره ای چوبی، با درخت آغاز می شود و سفر نهایی انسان به قلمرو مرگ نیز در آغوش درخت به پایان می رسد. در گذر از دوران شکار به کشاورزی، این درخت است که زندگی و مرگ را برای ما از نو معنا می کند. مرگ درخت، به خلاف مرگ حیوان و انسان، مرگی موقت است و رویش و ولادتی دوباره را در پی دارد. درخت، عامل بقا، آسودن و نفس کشیدن و کارگاه تولید اکسیژن است. امکانی روینده و پایان ناپذیر که با زایش و پوست اندازی مداوم خود، ترس مرگ را از خاطرمان زدوده است.
    با این نگاه تازه به درخت، با شوقی وصف ناپذیر شروع به عکاسی کردم و ناخواسته به خاطره یا حافظه ی درخت رسیدم. شگفتا انگار درختان هم حافظه دارند و حافظه ی بعضی از آنها بسیار هم نیرومند است. مثل دوران کودکی که در کوه و ابر و درخت، شکل های عجیب و غریب می دیدیم، دیدم که زیر پوست بعضی درختان پر از خاطره های رنگارنگ است. رنگ های شاد، و طرح ها و نقش های زیبا و گاه عجیبی که مرا یک راست به سرزمین موجودات اساطیری کهن می بُرد. گوشه هایی از روایت مرا از خاطره ی درخت ببینید.
    عباس مخبر

    The Memoir of Trees
    “Trees are poems that the earth writes upon the sky.”
    Kahlil Gibran, Sand and Foam
    I didn’t imagine putting my photos in an exhibition one day, but it happened simply: amazing resemblances of trunks and branches of some trees to human organs drew my attention. For a mind familiar with mythology, the imagination flies to the distant horizons of the interrelated fate of trees and human being. A quite number of mythological figures’ life has been saved by changing in to trees, and human being is born from trees in some mythologies. Life begins in a wooden cradle and our final trip to death land would be in the hug of trees. Since passing from hunting and gathering period to the agricultural civilization, the meaning of our life and death is redefined by plants. Contrary to the animals and human being, death of plants is temporary and will be followed by growing and rebirth annually. Trees are the main causes of our survival, breathing and resting. Trees are everlasting rebirth and renovation that helped us to get rid of death’s fear.
    I have started taking photos with this new conception of trees and finally reached to the memoir of trees. Fantastic! It looks that trees have a kind of memoir and it is very strong in some types of them. Just like a child seeing strange figures in the clouds and mountains, I saw colorful reminiscences under the skin of some trees. Harmonic delighted colors, and strange figures and patterns that drew me to the land of mythological beings. Take a look at my version from reminiscences of trees.
    Abbas mokhber

        • پست الکترونیک شما منتشر نمی شود
          تمام فیلدهای ستاره دار می بایست پر شوند *
        • *
        • *
        • *